Kronika Janka z Czarnkowa
„Kronika Janka z Czarnkowa” to kolejna z najbardziej znanych polskich kronik powstałych w okresie średniowiecza. Napisana została w języku łacińskim, w związku z czym jej oryginalny tytuł brzmi „Joannis de Czarnkow chronicon Polonorum”. Obejmuje ona okres czternastu lat z dziejów naszego kraju, a zaczyna się od opisu śmierci ostatniego króla z dynastii Piastów Kazimierza Wielkiego. Dzieło stworzył prawdopodobnie u schyłku swego życia Janko z Czarnkowa. Był on podkanclerzym koronnym oraz gnieźnieńskim archidiakonem. Kształcił się w zakresie prawa. Ciekawostka może być to, że po śmierci wyżej wspomnianego władcy oskarżono go usiłowanie dokonania kradzieży insygniów z królewskiego grobu. Wygnano go z kraju, ale po czterech latach wrócił. W swojej kronice opisał te wydarzenia, których sam był świadkiem – uczynił to jednakże w bardzo subiektywny sposób, nie kryjąc swoich politycznych sympatii i antypatii. Kronika to także cenne źródło na temat funkcjonowania duchowieństwa w tamtych czasach.
Tagi: , ,